Köşe Yazısı | Toplumu Kucaklayan Bir Gelecek Mümkün

Toplumu Kucaklayan Bir Gelecek Mümkün

Toplum; farklılıkların çatıştığı değil, zenginliğe dönüştüğü bir zeminde güçlenir. Aynı sokakları paylaşan, aynı gökyüzüne bakan, farklı düşüncelere, inançlara ve kültürlere sahip insanlar; birbirini dışladığında değil, birbirini anladığında gerçek anlamda bir millet olur. Ötekileştirmek kolaydır; zor olan anlamaya çalışmaktır. Ancak kalıcı olan da budur: saygı, Empati ve Ortak Değerler etrafında buluşmak.

Her birey; dili, kökeni, yaşam tarzı ya da düşüncesi ne olursa olsun, insan olmanın onurunu taşır. Bu onur, karşılıklı Saygı ile korunur. Birbirimizi dinlemeyi öğrenmeden, birbirimizi anlamamız mümkün değildir. Fikir ayrılıkları düşmanlık sebebi değil, gelişmenin fırsatı olmalıdır. Çünkü farklı bakış açıları, hakikatin farklı yüzlerini gösterir.

Kültürüne sahip çıkan bir nesil; geçmişini bilen ama geleceğe umutla yürüyen nesildir. Kendi değerlerini korurken başkasının değerine de saygı duyan bir gençlik, toplumsal barışın en sağlam teminatıdır. Kültür; sadece folklor ya da gelenek değildir. Kültür, bir toplumun vicdanıdır. Büyüklerin duasında, gençlerin heyecanında, çocukların masumiyetinde yaşar.

Güçlü bir toplum; birbirini aşağılayan değil, birbirini ayağa kaldıran bireylerden oluşur. Dayanışma ruhu, yalnızca zor zamanlarda değil; her an diri tutulmalıdır. Birbirimizin başarısıyla gurur duyan, hatasında yol gösteren, farklılıklarını tehdit değil değer gören bir anlayış; yarınlarımızı inşa edecektir.

Bugün ihtiyacımız olan şey; yüksek sesle konuşmak değil, derin bir anlayışla dinlemektir. Ayrıştıran dili terk edip birleştiren bir üslup benimsemektir. Çocuklarımıza bırakacağımız en kıymetli miras; servet değil, saygı kültürüdür.

Unutulmamalıdır ki; toplumun her kesimini kucaklayan bir anlayış, sadece barışı değil, bereketi de beraberinde getirir. Saygının olduğu yerde güven, güvenin olduğu yerde birlik, birliğin olduğu yerde ise güçlü bir gelecek vardır.

Daha adil, daha anlayışlı, daha merhametli bir toplum mümkündür. Bunun yolu; önce kalplerimizi, sonra kelimelerimizi düzeltmekten geçer. Çünkü değişim, bireyde başlar; toplumda büyür.